ඔබෙත් මගෙත් හද ගැහෙනා රාවය

“අපි දරුවෙක් හදන්නේ නැද්ද මනු? දැන් බැඳලා අවුරුදු කීයක් උනාද?”

“අපි දරුවො හදන්න ලෑස්තිද චතූ”

“ඔයාට නම් මොකද එක එකා අහන ඒවා අහන්නේ මගෙන්නේ”

“රටේ ලෝකේ එවුන් කියන පලියට අපි ළමයි හදන්න ඕනද? ළමයින්ගේ අනාගතේ ගැන වග කියන්නේ අපිද රටේ ලොකේ උන්ද?”

“මොනව වුනත් ලබන පාර මම බර්ත් කන්ට්‍රෝල් ඉන්ජෙක්ෂන් එක ගහගන්නේ නෑ”

“එහෙනම් මම සිංගපෝර් බිස්නස් එක බලාගෙන එහේ ඉන්නම්, ඔයා අපහු ඉන්ජෙක්ෂන් එක ගහන්න රෙඩි උනාම මම එන්නම්”

“මේ විදිහට ගියොත් අපිට නාකි වෙනකම් දරුවෝ හදන්න වෙන්නේ නෑ මනු”

“නාකි වෙන්න කලින් දරුවෝ හදන්න ඕන කියන එක නෙමෙයි හිතන්න ඕන. දරුවට හොඳින් හැදෙන්න පරිසරයක් තියෙනවද කියන එක. දරුවෝ හැදෙන්න ඕන දෙමාපියන් සතුටින් ජීවත් වෙන සුන්දර පරිසරයක චතූ. එහෙම නැති උනාම සමාජයට යන්නේ යහපත් පුරවැසියෙක් නෙමෙයි – සමාජයට වෛරකරන කෙනෙක්”

“අපිට ඉතිං සතුටින් ඉන්න බැරි ඔයාගේ පිස්සු වැඩ නිසානේ”

“ඔයා මගේ පිස්සු වැඩ කියලා හඳුන්වන ඒවා මම හඳුන්වන්නේ මගේ මනුස්සකම කියලා. ඒ දේවල් පිස්සු වැඩ කියලා මටත් හිතෙන දවසක ඔයායි මායි එකම තැනක ඉන්න නිසා අපිට සතුටින් ඉන්න පුලුවන් වෙයි. එතකම් චතූ අපි දරුවෝ ගැන නොහිතා ඉමු”

“පිස්සු වැඩ නෙමෙයිද? ඔයා ඉගෙන ගන්න කාලේ රස්සාවක් කලා උනත් ඔයාට සතයක් වත් නොදුන්නු ලොකු අයියගේ පවුලම නඩත්තු කරන්නේ ඔයානේ දැන්. එයාට කිසි බරක් නෑ ඇයි ඉතිං ඔයා ඔක්කෝම කරනවනේ. මෙහෙම ගියොත් අපිට කවදාවත් අපේම කියලා ගෙයක් දොරක් හදාගන්න වෙන්නේ නෑ”

“අපේම කියලා ගෙයක් නැති උනාට අපි මහපාරේ නිදියනවා නෙමෙයිනේ. ලොක්කයියයි පොඩීයි වෙනම ඉන්න එකේ මහගේ මදිද අපි හතර දෙනාට ඉන්න? අනික ලොක්කයියා පුලුවන් කාලේ මම වෙනුවෙන් කිසි දෙයක් කලේ නැති උනත් ඒ මගේ අයියනේ. ලොක්කයියයි නිලූපා අක්කයි ළමයි ටිකයි බඩ ගින්නේ ඉන්නකොට මට තනියෙන් කාලා බීලා ඉන්න පුලුවන් වෙයි කියලා ඔයා හිතනවද – අනික මම මහලොකු දෙයක් කරනවද වියදමට සුලු ගානක් දෙන එක විතරයි”

“ඒකෙන් වෙලා තියෙන්නේ මොකද්ද ලොකු අයියට වගකීමක් නෑ ඇයි ඔයායි පොඩි අයියයි ඕන දේකට මුල් වෙලා එයාගේ ප්‍රශ්න වලින් ගොඩ දානවනේ. එයාට ඒක නිසා උනන්දුවක් නෑ මහන්සි වෙන්න”

“ඒක එයාගේ ලැබීම. එයාට තියෙන කාලේ අපි වෙනුවෙන් මොකුත් නොකරපු හින්දම වෙන්න ඇති දැන් කරන කිසි දෙයක් සාර්ථක වෙන්නේ නැත්තේ. මට – මම පුලුවන් හැම වෙලාවෙම අනුන් වෙනුවෙන් මගෙන් කෙරෙන්න ඕන දේ කරන නිසා තමයි මට හැමදේම ලැබෙන්නේ. මම හිතන්නේ එහෙමයි”

“ඔයා එහෙනම් ඉතිං හැමදාම අනුන්ටම කර කර ඉන්න එහෙනම්”

“ඇස් කන් නැතුව වගේ කතා කරන්න එපා චතූ. පොඩි අයියා මගේ හැමදේම හොයල බලනවා. ඕන හදිසියකට ඌට පුලුවන් කමටත් වඩා දේවල් කරනවා. මට විතරක් නෙමෙයි ලොකූ වෙනුවෙනුත් අම්මයි තාත්තයි වෙනුවෙනුත් ඌ එහෙමයි”

“හ්හ්ම්ම් එයා විතරයි ඔයා ගැන එහෙම වත් හිතන්නේ”

“ජීවිතේ හැමදේම අනුන්ගෙන් ලබා ගැනීමක් විතරක් කියලා හිතන්න එපා. ජීවිතේ කියන්නේ බෙදා හදා ගැනීමක්. මගෙන් ලොකූට දෙන්න මගේ දෛවයේ ලියවිලා. පොඩීගෙන් මට ලැබෙන්නත් ඒ දෛවයේම ලියවිලා. මම ලොකූ වෙනුවෙන් දේවල් කරන්නේ ලොකූ වත් දරුවො වත් අනාගතේදී වත් මම වෙනුවෙන් යමක් කරයි කියන බලාපොරොත්තුවෙන් නෙමෙයි. මට එහෙම නොකර මගේ හර්ද්‍ය සාක්ෂියෙන් ගැලවෙන්න බෑ. වතුර වලට වඩා ලේ ඝනකමයි චතූ”

“ඔයා කොයි තරම් දේවන් අනුන් වෙනුවෙන් කලත් ඒ අය කිසි කෙනෙක් ඔයාගේ සැප දුක වත් අහනවද? හැමදේටම ඉන්නේ මම විතරයි. ඒ නිසයි මම කියන්නේ ඔය අනුන්ට කරන එක නවත්වලා අපිටම කියලා දෙයක් කරගන්න පටන් ගන්න කියලා”

“ඔයා කතා කරන්නේ මම ඔයාට යුතුකම් ඉෂ්ට කරන්නේ නෑ වගේනේ. ඔයාට විතරක් නෙමෙයි ඔයාගේ අක්කලට වුනත් ඕන දේකදී මම උදව් කලේ නැද්ද? කරන්නේ නැද්ද? ඔයාට මොනවයින්ද අඩු? මේ ගෙදර ඉන්න බැරි කමක් තියෙනවනම් ගෙයක් හදා ගන්න කම් ගෙයක් කුලියට අරන් යමු. ඒත් මම අනිත් අය වෙනුවෙන් දේවල් කරන නිසා ඔයාට වත් අපේ පවුලේ දේවල් වලට වත් හානියක් අඩුපඩුවක් වෙන විදිහට ඇඟවෙන විදිහට කතා කරන්න එපා”

“හානියක් වෙන්නේ නැත්තේ කොහොමද. ඔයාට මොනව හරි වුනොත් මට මොකද වෙන්නේ? බරපතල අසනීපයක් වත් හැදුනොත් ගන්න කියලා අපි ඉතුරු කරලා තියෙනවද? අනේ මන්දා ඔයාට කවදා තේරෙයිද කියලා මම මේ දේවල් කියන්නේ ඔයාට තියෙන ආදරේට කියලා”

“ඔයා ආදරේට කියලා කරන්න කියන දේවල් වලින් මගේ සතුට කියන දේ නැති වෙනවනම්, මම තව කෙනෙක් වෙනුවෙන් මගෙන් කෙරෙන්න පුලුවන් දෙයක් කරලා ලබන සතුට නැති වෙනවනම් කොටින්ම මනුස්සයෙක් විදිහට මට මාව නැති වෙනවනම්, ඔයාගේ ඒ ආදරේට කියන දේවල් වලින් මට පලක් වෙනවද චතූ”

“අනේ මන්දා මනු ඔයා කවදා මාව තේරුම් ගනීද කියලා”

“මට අහන්න ඕනෙත් එකමයි චතූ ඔයා කවද්ද මාව තේරුම් ගන්නේ”

“ඔයාව තේරුම් ගන්න කියන්නේ මනු ඔයා කරන හැමදේම ප්‍රශ්න කරන්නේ නැතුව ඉන්න කියන එකනේ”

“එතකොටමට ඔයාව තේරුම් ගන්න කියන්නේ ඔයාගේ පදේට මම නටන්න ඕන කියන එක නෙමෙයිද”

“මේ විදිහට වාද කර කර ඉඳලා අපි හැරමිටියෙන් යන කාලෙට තමයි ළමයි හදන්න වෙන්නේ”

“හැරමිටියෙන් යන කාලේදි හරි කමක් නෑ අපි දෙන්න සන්තෝසෙන් ඉන්න ඕන කියලා හිතලා එකට හිනාවෙන දවසක් එනකම් අපි ඉමු චතූ – එහෙම නැතුව මිනිස්සුන්ගේ කටවල් වහන්න කියලා ළමයි හදන්න යෑම අපි අපිවම රවට්ට ගැනීමක් විතරක් නෙමෙයි උපදින්න ඉන්න ළමයින්ටත් කරන අසාධාරණයක්”

“වැඩක් නෑ කතා කරලා. අන්තිමට මම වැරදිකාරයා ගානට වැටිලා ඉවර වෙන එක විතරයි හැමදාම වෙන්නේ. මොනව කරන්නද”

“අපි බැඳ ගත්ත වෙනුවට බෙරේ ගහන දෙන්නෙක් නොවී සතුටින් එකිනෙකා අඳුන ගෙන ජීවත් වෙන දෙන්නෙක් වෙනකම් මට ඉවසීමෙන් ඉන්න පුලුවන් චතූ. ඒ දවස හෙටද නැතිනම් හැරමිටියෙන් යන කාලෙටද කියන එක මට ප්‍රශ්නයක් නෙමෙයි. මුල් කාලේදී මේ වාද වලින් මම හොඳටම වේදනා වින්දා. ඒත් දැන් මම පදම් වෙලා. හිත රිදෝ ගන්නේ නැතුව ඉවසීමෙන් ඉන්න මම දැන් උත්සාහ කරනවා”

වාදය හිත නොරිදෙව්වත් ඈතින් ඇසෙන ගුණදාස කපුගේ ගේ ගීතයක “ඔබෙත් මගෙත් හද ගැහෙනා රාවය – අපට මියෙන තුරු හැඳිනිය හැකි වෙද” පද මගේ හිත රිදෙව්වා.